Wykrój na misia w 1minutę

Dostaję mnóstwo maili z pytaniami o wykrój na misia. Jest mi bardzo, bardzo miło, że pytacie, że Wam sie podoba.
Problem jest taki, że wykrój na te misie: http://raj-lal.blogspot.com/2010/02/udao-sie-skonczyam-misie.html pochodzi z książki. I po pierwsze bardzo bronię praw autorskich i szczerze mówiąc nie wiem, czy mogę go tu opublikować, a po drugie nie mam pojęcia, gdzie w tej chwili mam tę książkę. I jeszcze jedno -mi skłądał się chyba z 19 kawałków - masakra, ja się zniechęciłam.
Znowu z tym misiem ma problem http://raj-lal.blogspot.com/2010/01/dzieo-wspolne-mis-zdzis.html, ponieważ nie jest on uszyty z żadnego wykroju, tylko z głowy. Jako przykład narysowałam w minutkę w Corelu taki szablon, który albo każdy może sobie powiększyć (nie jest on zbyt dokładny, bo naprawdę na szybko rysowany - chciałam pokazać, że to nie jest nic trudnego).

W razie pytań prosze pisać śmiało.
PS. I znalazłam np coś takiego: http://www.metro52.com/?p=1782 - uważam, że to duzo ładniejsze, niż moje misie.

Niech żyją Nianie!!!!

Moja Jagódka ma nową "babcię". Od początku tego tygodnia przychodzi do nas pani, która była w dawnych czasach przedszkolanką mojego starszego brata:) Jest cudowna! Jagódka nawet nie zauważa, że mnie nie ma:)
A ja co robię w tym czasie? Oprócz tego, że jestem przeszczęśliwa, żę Jagódka zdobywa nowe doświadczenia, ja, jako, że już nie pracuję w Głosie, to pracuję w domu. Mam troszkę zamówień, mam nadzieję, że wkrótce będzie więcej i działam. Broszki dzisiaj - strasznie dużo udało mi się zrobić, aż jestem w szoku, przygotowałam kilkadziesiąt broszek do uszycia. Zaraz siadam do następnych. A poza tym myslę nad nowym wzorem lalki i nad nazwa dla mojej firmy;)

A Archeopaskudy powstały w poniedziałek. Strasznie dużo czasu, wbrew pozorom wymagaja...

Wymianka z Rybiooką i grad wyróżnień

Moja najdroższa scraplady, oczywiście Rybiooka,  obdarowała mnie najcudniejszym notesem, jaki w życiu miałam. To notes na moją lalkową przyszłość. Jest przepiekny, przesliczny, przcudny. Na pewno przyniesie mi szczęście. (Zdjęcie od Rybki).

Ja zrobiłam dla niej największe wyzwanie, jakie w życiu chyba miałam - Korlaina. Pewnie znacie, nie muszę przedstawiać. Myślałam sobie - łaaaatwizna. Ale się przeliczyłam. bardzo, bardzo trudno było uchwycić jej mine, jej twarz, pomimo tego, że ja juz sobie odkalkowywałam, ciągle wydaała mi sie zupełnie nie podobna do tej z filmu (zresztą genialnego). Ale cos udało sie jednak zrobi. Wydaje mi sie, że wyglada w rzeczywistości dużo lepiej niz na fotkach. Koralina ma ze sobą mała szmaciana laleczkę.
(Pierwsze zdjęcie moje, drugie Rybki).

Ostatnimi czasy zostałam wręcz obsypana wyróżnieniami. Normalnie brak mi słów. Nie wiem, co powiedzieć. Nie chciałabym pisac tu banałów o tym, jak mi miło, jak cudownie się czuje, bo to jest oczywiste. Te gesty utwierdzają mnie w przekonaniu, że nawet w sieci można znaleźć przyjaciół, co mi sie ostatnio przytrafiło i te osoby, o których pisze to wiedza. Nie ważne w jakim są wieku, co robią lub robiły w życiu - liczy się pokrewieństwo dusz.
A wyróznienia dostałam od: Rybki, Od Justynki, od Random-forest, od Anirozelli i od Theyookiej.
Jeśli miałabym je przekazać dalej, to byłyby to wszytski blogi, które odwiedzam. Wiecie, że Was uwielbiam, zrobie więc wyjątek i mam nadzieję, że mi to wybaczycie. Chciałabym przekazać wyróżnienie jednej osobie, która pewnie nawet nie wie, że odwiedzam jej, a raczej jego bloga:) To jest Mark-lalka w pudełku. To niesamowite, że facet prowadzi bloga o takiej tematyce (same/sami zobaczcie jakiej), że robi to bardzo dobrze, zabawnie i, przede wszytskim, że to robi. Pozdrawiam, Marku:)

Przygotowania do jarmarku

Takie tam. Bardzo je lubię, są takie proste, surowe, dzięki lnu, a zarazem delikatne przez dodanie perłowych koralików.
Ps. Bardzo Wam dziękuję za przemiłe komentarze w poprzednim poście:)

Śnieżynka Ania

Przede wszytskim bardzo wszytskim dziękuję za przemiłe komentarze. Chyba od postu o pojawieniu się Jagódki na świecie nie miałam tylu komentarzy:D To dla mnie znak, że lalki się Wam podobają, co mnie niezmiernie cieszy!!!
Bardzo ucieszyło mnie też ostatnio to, że poznałam blogerkę, bardzo zdolną, robiącą śliczne broszki, z mojego miasta!!! Koniecznie zajrzyjcie na jej tęczowego bloga. KLIK
Nie umiem zrobić świątecznej, lalki. A chciałam, bo jarmark świąteczny przecież... Wydaje mi się, że to bardziej Anna Karenina mi wyszła, niż Śnieżynka, więc nazwałam ją właśnie dlatego Śnieżynka Ania.
Mufka to element zimowy, a czapeczka mikołajowa - element świąteczny.
I jak?

Łucja

Nie wiedziałam, jak ją nazwać. Wzięłam więc kalendarz i to było pierwsze imię, które wpadło mi w oko;) Pierwsza z zielonymi oczkami.

Duszki

Dziś nie lalkowo;) Te broszki powstały, jako prezenty dla moich przyjaciół na halołinową imprezę, z której kilka zdjęć TU. Mam nadzieję, że broszki się spodobały.

Weekendowe warsztaty i szaraczki

W weekend byłam na rewelacyjnych warsztatach. Dowiedziałam się o nich w ostatnim momencie, więc nie martw się Basiu, nauczę Cię :D:D:D
Było filcowanie, malarstwo, ceramika i bednarstwo. Dawno nie spędziłam tak wspaniale weekendu - było rewelacyjnie. Jeżeli chcecie obejrzeć zdjęcia, to klik.
I kolejna odsłona broszek:)

Produkcja wre

Bardzo dziękuję Wam za przemiłe słowa;)
Dziś kolejna odsłona. Czarnuszki w kupie i białaski:)

I dla pokazania skali - broszka na klacie.

A tu link do jeszcze jednego naszego zdjęcia ślubnego, dla zainteresowanych. Zdjęcia mamy naprawdę świetne, bardzo, bardzo nam się podobały. Robił je nam kolega z pracy, fotoreporter. A w ogóle, to był świetny dzień;) KLIK Można faktycznie porównać je do klimatu z filmów Kustucicy, niektórzy komentowali je mówiąc - mafia sycylijska, albo ślub na Syberii:)

Czarnuszki

Oto dwie z powstałych wczoraj i przedwczoraj broszek:) Kotek z zielonymi oczkami podarowałam mężu:)

Pracuję...

...a raczej staram się w wolnych chwilach...

A to ta chwila - gdy w końcu mogę odpocząć...wieczorna herbata musi być w odpowiedniej oprawie...Uwielbiam tę filiżankę. A w tle nasze zdjęcie ślubne. Uwielbiam na nie patrzeć.

Ostatnio znowu pojawiły się na blogach wyróżnienia. Ja również jedno otrzymałam...Ale...nie wiem, miałam, zapisałam, nawet wrzóciłam na bloga. I nie ma, nie wiem, zniknęło. Czyżby to jakiś znak?;)

Jeszcze raz dziękuję za przemiłe komentarze i życzenia dla Artka;) Prezent bardzo mu się podoba Powiem Wam, że ten portrecik to w sumie taki dość szybki szkic i tak naprawdę nie zasługuje na tyle pochwał. Jak zdobędę się na odwagę to odszukam jeszcze jakieś rysunki. Będą raczej stare, bo daaaawno nic nie rysowałam, oprócz tego portretu. W odpowiedzi na Wasze pytania - tak, to jest rysunek ołówkiem, a mój mąż raczej nie jest podobny do Dżizasa, ma tylko brodę - to jedyne podobieństwo. Wołają raczej na niego Zakajew, Talib, Czeczen albo tym podobne, hehehe.
Co do mojego pytania w candy, to ja najbardziej lubię, tak jak wiele z Was, późną wiosnę i wczesną jesień - taką jak teraz. Gdy już nie ma upałów, ale jeszcze jest ciepło. A kolory...hmmm, obecnie chodzi za mną turkus i fiolet.
No i jeszcze muszę Wam powiedzieć o cudownej wizycie u Basi:) W zeszłym tygodniu wraz z Jagódką i z mamą odwiedziłyśmy Baśkę w jej nowym, pięknym mieszkanku. Były plotki (oczywiście również o Was, moje drogie blogowiczki), kawka, herbatka i przepyszny!!!!! obiadek... Przez trzy dni nie musiałam potem jeść;)
Pozdrawiam Was serdecznie;)

Mam wspaniałego męża...

Lalki, które prezentowałam w poście poniżej przybyły do mnie za sprawą mojego kochanego męża. Nie dość, że rozumie moje hobby, to jeszcze mu się ono bardzo podoba i na dodatek mnie wspiera. Poza lalkami kupił mi jeszcze lampę i COŚ, co pokażę, gdy tylko zrobię dobre zdjęcia. Tu tylko zalążek:

A tu prototyp nowych lalek, jeszcze w częściach. Mam nadzieję, że wkrótce będę mogła pokazać całość:

Fabryka

Komunikatworki, ale trochę inaczej - powiedz to oczami, to wystarczy, aby odbiorca domyslił sie, o co chodzi;)
Te bordowe, to broszki.
Trochę się narobiłam. Ale po co? Sama nie wiem.
No i postanowienie - koniec z candy. Nie mam szczęścia w grach, ale mam w miłości:)

PS. Kilka słów o wystawie oczywiście na moim drugim blogu: http://foto-gra-fka.blogspot.com/

Don Kichot

Tę aplikację zrobiłam jakieś 10 lat temu. Honore Daumier'a pt. Don Kichot. Bardzo lubię tego artystę, jest jednym z moich ulubionych twórców romantycznych. Aplikacja ma wymiary około A4. Powstała kilka lat wcześniej, w plastyku większa wersja, około A1, ale niestety ktos ją ukradł z wystawy, co uznaję za mój osobisty sukces;) Zastanawiam się, czy nie wrócić czasem do aplikacji.
O wernisażu napiszę jutro.

Króliczek wielkanocny

Króliczek, czy zajączek wielkanocny, od lat, może od wieków jest symbolem świąt. Znalazłam ciekawe info na ten temat: http://serwisy.gazeta.pl/wielkanoc/1,63249,758312.html

Komunikatworki

Przedstawiam Wam mój najnowszy wynalazek!! Komunikatworki, czyli maskotki z komunikatem.
Chcesz coś powiedzieć swojemu męzowi, kochankowi, kochance, koleżance, przyjaciółce, wrogowi?? Musisz mieć komunikatworka!:) A najlepiej kilka, żeby zawsze mieć gotową odpowiedź lub pytanie w zanadrzu:)

Dobrzy ludzie są na świecie:):):)

Wyobraźcie sobie, że w zeszłym tygodniu zgubiłam telefon... Byłam załamana... Nie dość, że to był prezent od męża, no i w ogóle...zła byłam, bo nigdy nic takiego nie zgubiła... Cały dzień smutek i nostalgia. Ale!! Na drugi dzień wieczorem zadzwonił jakiś pan do mojej mamy (bo mamę mam na samym początku, zaraz po Artku, ale pan nie wykminił, że Artek to mąż;), muszę chyba napisać po prostu "mąż", na wszelki wypadek, gdybym znowu miała go zgubic, telefon oczywiście, nie męża). Żona tego pana znalazła telefon i oddali mi go! Jestem w szoku, przede wszytskim dlatego, że telefon był totalnie rozładowany, zablokowany, i że im się chciało kombinować... Tym bardziej im jestem wdzięczna;)
Uszyłam w ten sam dzień etui na telefonik, żeby był troszkę cięższy, może go nastepnym razem zobacze, jak wypadnie;)

A tu moje misie przed zszywaniem;)

Miś

Oto miś, wczoraj skończony. Nie jestem do końca z niego zadowolona...Może, gdyby był z futerka, tak jak w książce, to by lepiej wyglądał...Może oczy...może ten nosek...nie wiem, ale coś jest nie tak.

Lalka Malina

Powstała kolejna elegantka. A że ma malinowe włosy, zwie się Malina;) To prezent dla pewnej małej dziewczynki. Ciekawe, czy się spodoba...

:)

Dawno mnie nie było, nie licząc losowania candy. (Basiu, bardzo się cieszę, że lalka już u Ciebie i że podoba Ci się).
Mało zrobiłam, bo tak się trochę źle czułam, ale czas mi też pochłania czytanie na necie wszytskiego, co dotyczy powiększenia rodziny - bo nasza za pół roku będzie większa;)

Dziś pokazuję misiaki - ten niebieski, z kulkami zamiast oczu powstał już dawno, Kubuś dostał swój czerwony kubraczek, a powstał też zupełnie nowy prototyp pewnego pomysłu - kotek Łaskotek, jako prezent dla przyjaciółki.
Artkowi się podoba.
Mi chyba też.
Dziękuję wszytskim za przemiłe wpisy dotyczące Pertoneli. Ta laseczka odwiedziła mnie już bardzo dawno, ale po tak miłych komentarzach może skuszę się, żeby znowu zaprosić ją do siebie;)
Pozdrawiam serdecznie;)